Zwolse Amenita schrijft roman: 'Het beeld dat mensen met psychoses gevaarlijk zijn, klopt niet'

In dit artikel:

De 29-jarige Zwolse Amenita heeft na twee psychoses haar debuutroman ‘Intemporel – De puzzels van de psychose’ geschreven. Het boek verscheen op vrijdag 21 augustus bij Uitgeverij Boekscout. Ze gebruikt een pseudoniem, omdat ze haar familie niet wil laten weten dat zij de schrijfster is. Haar psychoses werden volgens haar uitgelokt door trauma’s uit een moeilijke en verwarrende jeugd.

In de roman vermengt Amenita haar eigen ervaringen met fictie. Hoofdpersoon Isabel krijgt vlak voor haar vwo-eindexamen een psychose. Ze denkt dat ze opdrachten moet uitvoeren om het universum van slechteriken te redden en probeert daarnaast een jongen terug te vinden op wie ze verliefd is. Het verhaal is deels gebaseerd op wat Amenita zelf tijdens een psychose beleefde. Door fictie toe te voegen, wil ze ook de privacy van anderen beschermen.

Amenita wil lezers laten begrijpen hoe verschillend een psychose kan worden ervaren. Tijdens haar eigen psychose, die ongeveer anderhalf jaar duurde, hoorde en zag ze dingen en dacht ze dat ze een doel moest volbrengen. Ze benadrukt dat mensen met een psychose niet automatisch gevaarlijk of agressief zijn, een beeld dat volgens haar in media vaak te sterk wordt benadrukt.

Toen haar studie bedrijfsadministratie en het dagelijks functioneren steeds moeilijker werden, zocht haar zus hulp. Amenita werd opgenomen op een gesloten High Intensive Care-afdeling (HIC), waar ze drie weken verbleef. Ze was uitgeput, sliep slecht, at weinig en reageerde nauwelijks, waardoor zorgverleners aanvankelijk aan katatonie dachten. De rustige benadering, begeleiding en vaste structuur van de verpleegkundigen maakten veel indruk op haar. Inmiddels studeert ze zelf in het derde jaar verpleegkunde en wil ze mogelijk op een neurologieafdeling werken, vanwege haar interesse in de werking van de hersenen.

Na haar psychoses begon Amenita direct te schrijven om haar ervaringen vast te houden. Ze zag dat als een vorm van meditatieve therapie. Om nieuwe psychoses te voorkomen gebruikt ze nog medicijnen, al wil ze daar onder medische begeleiding mogelijk mee stoppen. Haar boek kreeg in haar omgeving en op school overwegend positieve reacties. Lezers zeggen dat ze door het verhaal beter begrijpen hoe ze met iemand in een psychose kunnen omgaan, bijvoorbeeld door rustig te blijven en niet te schreeuwen.